جزء هفتم شامل پایان سوره مائده و آغاز سوره انعام است. سوره انعام با محوریت توحید، مبارزه با شرک و پاسخ به شبهات کافران نازل شده و «سوره احتجاج» نام گرفته است. این سوره یکباره نازل شد و هنگام تلاوت آن باید به حقیقت «عالم محضر خداست» اندیشید.
به گزارش خبرگزاری حوزه، در بهار قرآن، پرونده «فانوس رمضان» به همراه شرح کوتاه و کاربردی از آیات قرآن کریم با بیان حجت الاسلام والمسلمین علی زارعی، استاد حوزه و کارشناس علوم قرآنی را میهمان سفرههای افطار شما فرهیختگان خواهیم بود.
بسم الله الرحمن الرحیم؛ در خدمت جزء هفتم از قرآن کریم هستیم. این جزء شامل دو سوره است: سوره مبارکه مائده از آیه هشتاد و دو تا پایان سوره، و سوره مبارکه انعام از ابتدا تا آیه یکصد و یازده.
سوره مبارکه انعام در مکه نازل شده و مشتمل بر یکصد و شصت و پنج آیه است. مسئله «یگانگی خداوند، دعوت به توحید و یگانهپرستی، مبارزه با شرک و بتپرستی، و پاسخ به شبهات کافران پیرامون رسالت پیامبر و مسائل دینی»، موضوعات اصلی و محوری این سوره را تشکیل میدهد.
همه مسلمانان موظفاند شبهاتی را که در مسائل دینی، بهویژه در زمینه توحید، یگانهپرستی و نبوت مطرح میشود، رصد کنند و برای آنها پاسخ داشته باشند؛ دستکم لازم است هر فرد برای خود پاسخ روشنی نسبت به این مسائل فراهم آورد.
درباره عظمت این سوره، از رسول خدا صلیالله علیه و آله نقل شده است که این سوره یکباره و بهصورت کامل بر ایشان نازل شد. نام این سوره، همانند سوره توحید و فاتحهالکتاب، توسط پیامبر اکرم صلیالله علیه و آله نامگذاری شده و توقیفی است.
علامه طباطبایی رحمهالله میفرمایند: «سوره انعام در حقیقت سوره احتجاج است»، زیرا استدلالهای توحیدی در آن فراوان است. تعبیر «قل»، که در مقام تعلیم برهان و احتجاج به رسول خدا نازل شده، بیش از چهل بار در این سوره تکرار شده است.
اگر مردم آثار و برکات تلاوت سوره مبارکه انعام را میدانستند، هرگز از آن دست برنمیداشتند.
در روایتی از رسول اکرم صلیالله علیه و آله آمده است: «نزلت سوره الانعام جملهً واحدهً شَیَّعها سَبعونَ ألفَ مَلِک»؛ این سوره بهصورت یکجا بر من نازل شد و هفتاد هزار فرشته آن را مشایعت میکردند. نقل شده است که هنگام نزول، صدایی با هیبت و عظمت خاصی به گوش میرسید و فرشتگان همگی مشغول تسبیح، حمد، تکبیر و تهلیل بودند.
مناسب است هنگام تلاوت این سوره، به این پرسش اساسی بیندیشیم که چرا و چگونه «عالم محضر خداست»؟
حضرت امام رحمهالله فرمودند: «عالم محضر خداست؛ در محضر خدا نباید گناه کرد.» همچنین عالم، محضر امام زمان عجلالله تعالی فرجه الشریف است و او ناظر بر اعمال ماست؛ در محضر او نیز نباید گناه کرد.
اگر این پرسش را پیش روی خود قرار دهیم و با این نگاه سوره انعام را تلاوت کنیم، پاسخ آن را بهروشنی در آیات این سوره خواهیم یافت.
ثبت دیدگاه