حدیث روز
امام صادق (ع) می فرماید : هر كس در ماه رمضان صدقه اى بدهد ، خداوندْ هفتاد نوع بلا را از او بر مى گرداند. ثواب الأعمال : ص ١٧١ ح ١٩

چهارشنبه, ۲ خرداد , ۱۴۰۳ Wednesday, 22 May , 2024 ساعت تعداد کل نوشته ها : 3753 تعداد نوشته های امروز : 0 تعداد دیدگاهها : 142×
هرآنچه که در مورد کفاره روزه ماه رمضان باید بدانید
  • ۳ فروردین ۱۴۰۲ ساعت: 19:03
  • شناسه : 15990
    بازدید 14
    1

    حکم کسانی که با عذر یا بدون عذر، در ماه مبارک رمضان روزه‌دار نبوده‌اند چیست و آیا تکلیف خاصی بر عهده آنها است؟ ماه مبارک رمضان به عنوان برترین ماه سال از جهت عظمت، شرافت و معنویت شناخته می‌شود که خداوند متعال در این ایام توفیق روزه‌داری را به بندگانش داده است، پس هر که […]

    پ
    پ

    حکم کسانی که با عذر یا بدون عذر، در ماه مبارک رمضان روزه‌دار نبوده‌اند چیست و آیا تکلیف خاصی بر عهده آنها است؟

    ماه مبارک رمضان به عنوان برترین ماه سال از جهت عظمت، شرافت و معنویت شناخته می‌شود که خداوند متعال در این ایام توفیق روزه‌داری را به بندگانش داده است، پس هر که ماه رمضان را درک کند و مانعی ندارد باید روزه بگیرد. حال سوال اینجاست که حکم کسانی که با عذر یا بدون عذر، روزه‌دار نبوده‌اند چیست و آیا تکلیف خاصی بر عهده آن‌ها است؟

    در ادامه فتاوی رهبر انقلاب که بیشترین مقلد را در میان مراجع تقلید ایران دارند، در این باره مرور خواهیم کرد.
    سوال: آیا کفاره افطار عمدی روزه با کفاره مریض تفاوت دارد؟
    ج) آری، در دو مورد با هم تفاوت دارد: ۱. در مقدار، ۲. در مصرف. در کفاره افطار عمدی روزه، باید برای هر روز شصت فقیر را سیر کند (یا به هر کدام یک مُد طعام بدهد) و یا دو ماه روزه بگیرد. اما در کفاره مریض، اگر بیماری تا رمضان آینده ادامه داشته باشد، باید برای هر روز یک مد طعام به فقیر بدهد.

    در کفاره افطار عمدی، اگر به شصت فقیر دسترسی دارد، نمی‌تواند به هر کدام از آنها بیشتر از یک مُد طعام دهد؛ ولی در کفاره مریض این امر لازم نیست.

    سوال: شخصی ۱۰ روز روزه بر عهده دارد و در روز بیستم شعبان شروع به روزه گرفتن می‌کند، آیا در این صورت می‌تواند عمداً روزه خود را قبل یا بعد از زوال، افطار کند؟ در صورتی که قبل یا بعد از زوال افطار نماید، چه مقدار کفاره دارد؟

    ج) در فرض مذکور افطار عمدی برای او جایز نیست و اگر عمداً افطار کند، در صورتی که قبل از زوال باشد غیر از کفاره تأخیر، کفاره‌ای بر او واجب نیست و اگر بعد از زوال باشد، کفاره بر او واجب است که عبارت است از غذا دادن به ۱۰ مسکین و در صورت عدم تمکن، واجب است سه روز روزه بگیرد.

    سوال: فردی که به مدت صد و بیست روز روزه نگرفته، چه وظیفه‌ای دارد؟ آیا باید برای هر روز شصت روز روزه بگیرد؟ و آیا کفاره بر او واجب است؟

    ج) قضای آنچه از ماه رمضان از او فوت شده، بر او واجب است و اگر افطار عمدی و بدون عذر شرعی بوده، علاوه بر قضا، کفاره هر روز هم واجب است که عبارت است از شصت روز روزه با اطعام شصت فقیر و یا دادن شصت مُد طعام به شصت مسکین که سهم هر کدام یک مُد است.

    سوال: مسافری قصد اقامت ۱۰ روز داشته ولی از اقامت منصرف می‌شود و تصمیم می‌گیرد قبل از حلول ماه رمضان به شهرش برگردد ولی به خاطر تأخیر وسایل نقلیه نمی‌تواند برگردد و ماه رمضان در همان شهری که مسافر بوده حلول می‌کند. اگر این شخص در محل اقامت فعلی مفطری انجام دهد، چه حکمی دارد؟

    ج) اگر بعد از اینکه اقامت ۱۰ روز وی تحقق یافته به اینکه پس از قصد اقامت یک نماز چهار رکعتی خوانده باشد، روزه بر او واجب است و جایز نیست کاری که روزه را باطل می‌کند، انجام دهد، و اگر چنین کاری کرد، کفاره (شصت روز روزه یا اطعام شصت فقیر) بر او واجب می‌شود؛ اما اگر قبل از استقرار اقامت و حکم کامل خواندن نماز از اقامتش منصرف شد، چیزی به عهده‌اش نیست.

    سوال: حکم کسی که با آمیزش جنسی حرام یا استمنا یا خوردن و نوشیدن حرام روزه خود را در ماه رمضان باطل کرده چیست؟

    ج) در فرض مرقوم باید شصت روز روزه بگیرد و یا شصت مسکین را طعام دهد و احتیاط مستحب آن است که هر دو را انجام دهد.

    سوال: اگر مکلف علم داشته باشد به اینکه استمنا روزه را باطل می‌کند، ولی عمداً آن را انجام دهد، آیا کفاره جمع بر او واجب می‌شود؟

    ج) اگر منی هم از او خارج شود، کفاره جمع بر او واجب نمی‌شود لکن احتیاط مستحب آن است که کفاره جمع بپردازد.

    سوال : انسان روزه داری که در یک روز بیش از یک‌بار کاری که روزه را باطل می‌کند انجام دهد وظیفه‌اش چیست؟

    ج) فقط یک کفاره بر او واجب می‌شود، بلی اگر این کار آمیزش جنسی یا استمنا باشد احتیاط واجب آن است که به عدد دفعات آمیزش جنسی یا استمنا کفاره بدهد.
    سوا: آیا قی کردن عمدی موجب کفاره است؟

    ج) قی موجب کفاره است.

    سوال: آیا کفاره روزه باید فوراً ادا شود یا می‌توان در طول زمان آن را بجا آورد؟

    ج) دادن کفاره – چه از نظر مالی یا روزه – واجب فوری نیست بلکه برای انجام آن حتی در آینده فرصت دارید لکن نباید مورد غفلت قرار گیرد.

    سوال: بر اینجانب ۶۰ روز، روزه (کفاره واجب) واجب بود. در ۳۱ روز اول، روز ۲۹ مصادف با عید قربان گردید که روزه در آن روز حرام است و دیگر ادامه ندادم. آیا می‌توانم این چند روز روزه را به عنوان روزه‌های غیر متوالی گرفته و ۳۱ روز روزه متوالی دیگر بجا آورم؟

    ج) اگر روز سی ام و سی و یکم را متوالیاً روزه نگرفته‌اید روزه‌های قبلی صحیح نیست بلکه باید ترتیب حفظ شود یعنی اول روزه‌های مشروط به توالی را بگیرد و سپس روزه‌های غیر مشروط به توالی را.

    سوال: در ماه مبارک رمضان، روزه یک روز من باطل شد که باید به جای آن ۶۱ روز کفاره آن را بگیرم که ۳۰ روز آن پشت سر هم باشد. من همه روزه‌های کفاره را گرفته‌ام اما مطمئن نیستم که ۳۰ روز پشت سر هم گرفته‌ام یا ۳۱ روز. اکنون تکلیف من چیست؟

    ج) اگر روزه‌های کفاره را گرفته‌اید و در وقت روزه گرفتن متوجه بودید که ۳۱ روز آن باید پشت سر هم باشد، شک و تردید فعلی اعتبار ندارد.

    سوال: زنی به علت بارداری و نزدیکی وقت زایمان، نمی‌تواند روزه بگیرد و می‌داند که باید آن‌ها را بعد از زایمان و قبل از ماه رمضان آینده قضا نماید، اگر به طور عمدی یا غیر عمدی تا چند سال روزه نگیرد، آیا فقط کفاره همان سال بر او واجب است یا آنکه کفاره تمام سال‌هایی که روزه را به تأخیر انداخته، واجب است؟

    ج) فدیه تأخیر قضای روزه ماه رمضان هرچند به مدت چند سال هم به تأخیر افتاده باشد، یک بار واجب است و آن عبارت است از یک مُد طعام برای هر روزی، و فدیه هم زمانی واجب می‌شود که تأخیر قضای روزه ماه رمضان تا ماه رمضان دیگر بر اثر سهل انگاری و بدون عذر شرعی باشد، ولی اگر به خاطر عذری باشد که شرعاً مانع صحت روزه است، فدیه ای ندارد.

    سوال: کسانی که در ماه رمضان برای انجام وظیفه دینی در مسافرت هستند و به همین دلیل نمی‌توانند روزه بگیرند، اگر در حال حاضر بعد از چند سال تأخیر، بخواهند روزه بگیرند، آیا پرداخت کفاره بر آنها واجب است؟

    ج) اگر قضای روزه ماه رمضان را به علت استمرار عذری که مانع روزه گرفتن است، تا ماه رمضان سال آینده به تأخیر انداخته باشند، قضای روزه‌هایی که از آنان فوت شده کافی است و واجب نیست برای هر روزی یک مُد طعام فدیه بدهند، هرچند احتیاط در جمع بین قضا و فدیه است. ولی اگر تأخیر در قضای روزه به خاطر سهل انگاری و بدون عذر باشد، جمع بین قضا و فدیه بر آنها واجب است.

    سوال: من حدود سه سال به علت بیماری و مصرف قرص از روزه گرفتن معاف بوده‌ام و به همین علت نمی‌توانستم قضای روزه را بجا بیاورم. فدیه را نیز نپرداختم. اما امسال بحمدالله سلامتی حاصل شد و توانایی پرداخت دیه را نیز دارم می‌خواستم ببینم در مورد سه سال گذشته وظیفه من چیست؟ (لازم به ذکر است که قبلاً تحت تکفل پدر بوده‌ام اما از اول سال ۸۴ استخدام شرکتی شده‌ام).

    ج) برای روزه‌هایی که در ماه رمضان به جهت بیماری افطار کرده و تا رمضان سال بعد هم این بیماری ادامه داشته، هر روز یک مُد (حدود ۷۵۰ گرم) طعام به عنوان فدیه به فقیر بپردازید و قضای آن روزه‌ها واجب نیست مگر ماه رمضان آخر در صورتی که پس از آن سلامتی حاصل و قدرت بر گرفتن روزه‌های قضای آن را داشته باشید که در این صورت اگر تا رمضان سال بعد، قضای روزه‌ها را نگرفته باشید علاوه بر دادن مد طعام باید قضای آن را نیز بگیرید.

    سوال: مادرم تقریباً سیزده سال بیمار بود و به همین دلیل نمی‌توانست روزه بگیرد. من دقیقاً اطلاع دارم که علت روزه نگرفتن او احتیاج به مصرف دارو بوده است، امیدواریم ما را راهنمایی فرمائید که آیا قضای روزه‌ها بر او واجب است؟

    ج) اگر ناتوانی او از روزه گرفتن بر اثر بیماری بوده، قضا ندارد.

    سوال: کسی که چند سال مریض بوده و نتوانسته روزه ماه رمضان و قضای آن را به جا آورد، تکلیفش چیست؟

    ج) در سالی که بهبود یابد، اگر تا رمضان آینده به مقدار قضا وقت داشته باشد، باید قضای سال آخر را به جا آورد؛ ولی قضای سالهای گذشته لازم نیست و تنها باید برای هر روز، یک مدطعام به فقیر بدهد.

    ثبت دیدگاه

    • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در سایت منتشر خواهد شد.
    • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
    • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.